Donderdag 22 maart

Coaching

Toen Sofia, enkele maanden geleden, onze school bezocht, hebben we gesproken over de uitgangspunten die de grondlegger van Kunskapskolan voor ogen had:

Kunskapsolan heeft:

  • de meest tevreden leerlingen;
  • de meest tevreden docenten;
  • de meest tevreden ouders;
  • de beste resultaten.

Het lijkt een open deur en tegelijkertijd ook een onmogelijke opgave; hoe hou je iedereen tevreden? Op weg naar school snijd ik dit onderwerp aan en Sofia illustreert met een aantal voorbeelden dat dit wel iets is waar continu aan wordt gewerkt en ook hier zijn samenwerken, oplossingsgericht denken en de bereidheid tot het sluiten van compromissen de belangrijkste factoren. Belangrijk is wel dat alle aanpassingen worden geëvalueerd en dat de vraag wordt gesteld: is dit wat we willen?

Vandaag kan ik aanschuiven bij een aantal coachgesprekken. Het is wat je noemt “het feest der herkenning”: tevreden kinderen, vermoeide kinderen, kinderen die zich zorgen maken en kinderen die zich zorgen zouden moeten maken maar dat niet doen.

Aaron is de eerste deze ochtend. Als Sofia vraagt of hij het gesprek in het Engels wil doen, haalt hij onverschillig zijn schouders op en komt bij ons aan tafel zitten. Zijn lichaamstaal spreekt boekdelen: hij heeft weinig trek in een coachgesprek. Hij antwoordt kort, en nauwelijks hoorbaar, op Sofia’s vragen en ik kan uit niks opmaken dat hij dit gesprek op welke manier dan ook heeft voorbereid.

Aaron blijkt de afgelopen weken niet echt veel vooruitgang te hebben geboekt en veel van de doelen van de afgelopen week zijn niet behaald. Ik merk dat ik een beetje geïrriteerd raak van de lusteloosheid en onverschilligheid die deze jongen uitstraalt. Sofia blijft uiterst kalm en lijkt hier geen last van te hebben. Gedurende deze 15 minuten gebruikt ze niet een keer het woord  “waarom”. Wel stelt ze vragen over zijn leerstrategieën en laat ze hem nadenken over wat hij kan doen om ervoor te zorgen dat het komende week wel lukt om trede 20 van wiskunde te presenteren. Aaron schrijft een paar dingen kort op en zegt verder geen zaken te hebben die hij met Sofia wil bespreken.

De tweede vanochtend is Ida. Het gesprek begint in het Engels maar al snel blijkt dat dat voor Ida niet echt werkt. Sofia blijft de vragen in het Engels stellen maar Ida geeft haar antwoorden in het Zweeds. Ida geeft haar functioneren over de afgelopen week een 7 maar zegt behoorlijk veel druk te voelen vanwege het vele werk dat ze moet verrichten. Ook tijdens dit gesprek worden de vragen zodanig gesteld dat ze Ida aanzetten tot nadenken zodat ze zelf met mogelijke oplossingen komt

De rest van de dag ben ik druk bezig met lessen en met workshop. Het is geweldig om te merken dat leerlingen het heel vanzelfsprekend vinden als ik de les geef en als ze door mij geholpen worden tijdens workshop.

Aan het eind van de dag maken Sofia en ik ons gereed om de bezoekers van de KED conferentie via een live verbinding iets te vertellen over het Teachers Exchange Programme. Althans, dat is wat ons was gevraagd. Het verloopt iets anders dan ik had verwacht, maar daarover een andere keer meer.

 

 

 

0 antwoorden

Plaats een Reactie

Meepraten?
Draag gerust bij!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *